Cézanne

Foto:Ine Dekker

Cézanne is het kind van Bruno van de Spoorkant [Finn} en Mascha van de Stam Dolerna. Hij is uit het eerste nest waar Finn vader van werd. Wij hadden niet de bedoeling om een ander hondje uit te zoeken, maar we vielen als een blok voor dit mormel

Zo zag Cézanne er uit toen hij pas bij ons kwam. Hij is geboren in Beilen, ontstaan uit een korte relatie van Finn en Mascha in onze achtertuin tussen de margrieten.

Cézanne is een allemansvriend, dol op kinderen, gezelligheid, autorijden, lawaai en eten. Hij is net zo slim als zijn vader.Hij heeft nogal macho-neigingen en dat is te zien aan zijn beroemde staart, die hoog en dreigend uitgestoken wordt als hij andere honden ziet. Af en toe resulteert dat in een ordinair gevecht, en dan wordt Finn geroepen die nog steeds de neiging heeft zijn kind te beschermen.

Beide heren hebben een groot nageslacht en de nesten kenmerken zich door mooie hondjes met een fantastisch karakter. Cézanne's eerste bruid was een slippertje toen hij nog geen jaar oud was. De Cockerspaniel van de achterburen werd 9 weken later verblijd met een prachtig gezond nest van een kruising tussen Kooikertjes en Spaniels. Mijn moeder is de trotse eigenaar van een Kooikercocker , een wonderbaarlijke kruising.

Cézanne heeft enkele tentoonstellingen in Nederland gewonnen, zoals in Leeuwarden en in Zuidlarenin Amsterdam 2002 werd hij reserve wereldkampioen, maar zijn grootste overwinning was de wereldtentoonstelling in Dortmund 2003, waar hij in zijn klasse won. Hij mag zich officieel wereldkampioen noemen en aangezien de wereldtentoonstellingen zich daarna successievelijk in Rio de Janeiro en Buenos Aires hebben afgespeeld en geen Kooikers meededen, is hij nog steeds de regerend wereldkampioen.

Foto: Ine Dekker

zondag 23 oktober 2005

Vandaag hoorde ik dat een kind van Cezanne, Xamiro uit zijn verbintenis met Yaris, toegelaten is om mee te doen aan Crufts, de prestigieuze tentoonstelling in Londen. Succes Xamiro!

dinsdag 25 oktober 2005

Enkele maanden geleden mailde mij een mevrouw uit Amerika dat zij naar Nederland wilde komen om Kooikers te bekijken. Zij zat in het bestuur van de Kooikerclub aldaar, en kennelijk werd het hoog tijd om de standaarden bij te stellen. Bovendien wilde zij een "nieuwe lijn"opzetten van Kooikertjes die aan de standaarden voldeden. In dit geval kampioenshonden. Zij wilde enkele adressen in Nederland bezoeken en o.a. hadden wij het genoegen om kennis met haar te maken. Zij had Cézanne gezien toen Cézanne op de Wereldtentoonstelling in Amsterdam in zijn klasse won, dat was in 2002.

Zij is hier een hele dag geweest en was onder de indruk van Cézanne, maar ook van Finn. Het verbaasde mij wel dat zij rekening houdend met het kennelijk jachtige leven in Amerika, zei dat de Amerikanen houden van prachtige honden, maar vooral met het karakter van een Labrador. Ja wie niet, alhoewel ik vreselijk moet lachen om onze eigenzinnige, vaak ongehoorzame, soms [Cézanne] macho-achtige honden. Maar inderdaad zo lief!

14-11-2005

Cézanne vond de tentoonstelling in Asperen weer oergezellig, wat leuk al die leuke mensen bij elkaar. Het lijkt wel of iedereen koekjes mee heeft. Bij al die prachtige Kooikerhondjes in zijn klas, inclusief zijn vader, zag Cézanne er weldoorvoed uit. En toch kreeg hij een prachtig rapport en werd hij vierde.

12-12-2005

Twee weken geleden kregen wij het verzoek of Cézanne een buitenlandse hond kon dekken. Ja dat kan Cézanne wel!! Helaas kon ik er niet bij zijn, want ik zat die week in Napels, dus mijn lieve echtgenoot moest het hele proces bijwonen, aansturen en een dag of twee "er tegen aangooien". Gelukkig was het mooi weer, konden de eigenares en echtgenoot het goed vinden, was Cézanne in alle staten, maar..... er gebeurde niets. De volgende dag His Royal Highness erbij gehaald. Per slot van rekening heeft deze heer vele nesten en niet de meest afschuwelijke. Finn werd er niet warm of koud onder. De 3 hondjes gingen heel lief naast elkaar liggen.

De eigenares suggereerde zelf dat ze misschien al te laat was. Voor mij is het toch onbegrijpelijk dat vooral mensen uit het buitenland niet contact opnemen met hun dierenarts. Ik heb begrepen dat dat toch niet onmogelijk blijkt dat De juiste tijd aan de hand van de temperatuur kan worden bepaald. Behalve het dekgeld zijn de mensen best veel geld kwijt aan logies en kost, en als dat dan niets oplevert is dat heel zuur.Ook voor de eigenaar van de reu is het best wel fijn dat twee dagen bezig zijn met een gastvrije ontvangst en voor de rest niets anders kunnen, dat er toch wel resultaat uit voortvloeit.

Ik ben heel benieuwd hoe andere fokkers van reuen hier over denken.

31 december 2005:

Gisteren kregen wij een verzoek voor een dekking van Cézanne ergens volgende week. De eigenaresse van het hondje hoopte vurig [net zoals ik natuurlijk] dat er een nestje van zou komen. Het zou de laatste keer voor haar Kooikertje zijn en ze wilde dolgraag een pupje zelf houden. Kan ik mij alles bij voorstellen. Voor volgend jaar zijn de beide heren al gevraagd voor assistentie bij het verkrijgen van een nageslacht. Merkwaardig dat zij dit jaar geen enkele keer hebben gedekt [vacantie? andere dekreuen op de "hitlijst", geen idee. Ik ben natuurlijk ook best wel kritisch v.w.b. stambomen en lijnen die te dicht op elkaar staan]. Als er een dekking zit aan te komen, ben ik altijd best wel voorzichtig met de hond. Het moet altijd natuurlijk wel puur natuur blijven, maar een beetje krachtvoer zoals een extra eitje, vind ik wel moeten kunnen. Uiteindelijk gaat het om een sterk nageslacht. In het dagelijkse leven zou je niet zeggen dat het ook tentoonstellingshonden zijn, ze hebben een groot gebied waar ze vrij kunnen lopen en ze zien er dus ook niet uit!!

Op mijn wandeling vanmorgen naar de duinenkant toe, loop ik langs een pad waar een sloot sloopt. Het was glibberen en glijden en de dooi had niet overal zijn werk gedaan. Af en toe zag ik de honden doorglijden en dan moet ik altijd aan een tekenfilm denken. Ik had Italiaanse bergschoenen aan en kon mij soms nauwelijks in evenwicht houden. Na mijn gebroken knie verleden jaar door een val uit een citroenboom, en na 6 weken gips, ben ik best wel voorzichtig met dit soort capriolen. Ik zat net te bedenken in hoeverre honden poten kunnen breken door de gladheid, toen de boys een haas zagen en met een bloedgang er achter aan gingen. De haas rende richting sloot en in een fractie bedacht ik mij het drama als zij het talud van de sloot zouden afgaan, de sloot in. Ik denk dat ikzelf ook wel die sloot in zou moeten!! In één seconde bedacht Finn zich en zag dat het niet kon, godzijdank volgde Cézanne.

Wat een ontzettende slimme beesten hebben wij toch!!!!

Zie ook bij Eerdere Verhalen : VREUGDE, OERGEZONDE PUPJES

14 juni: "een goddelijke ervaring"

Dit zijn 7 van de 9 [!!!] oergezonde pupjes van Bo en Cézanne. 7 weken geleden geboren tot grote verbazing van de eigenaars die nooit hadden kunnen denken dat er 9 pupjes geboren zouden worden. De 5 meisjes en 4 jongetjes hebben een geweldige moeder en zijn opgevoed in een fantastisch gezin. Maar wat helemaal spreekt is dat ze de eerste start hebben gekregen op een boerderij in Noordholland, waar ze de ruimte hebben om flink met elkaar te spelen en soms te vechten als het zo uitkomt.

Vandaag zijn wij, vergezeld door Cézanne naar zijn nakomelingen gaan kijken en we konden wel uren langer blijven alleen maar om te zien of er een paar mij bekend voorkomen. En dat deed het, niet allemaal maar onderstaande foto doet mij wel heel erg denken aan de baby die bijna 6 jaar geleden aan ons werd toevertrouwd. Zou hij ook wereldkampioen worden, het zou mij niets verbazen.

Vannacht zijn deze pupjes geboren waar Cézanne de vader van is. Wat hebben wij afgelopen dagen meegeleefd met Bo, de moeder die zo dik was dat ze het heel zwaar heeft gehad. Verleden jaar kregen wij het verzoek van de familie die in onze buurt woont, of haar hondje Bo gedekt kon worden door onze Cézanne. Het zou het laatste nest worden van Bo. Zij had al eens een nest gehad, maar dit jaar wordt zij 6 en dan is het afgelopen met het krijgen van jonkjes en de eigenaars wilden graag een teefje van dit nest  zelf houden. Het is altijd gokken wanneer een dekking aan zal slaan, omdat er eigenlijk maar een hele korte tijd is dat dat kan gebeuren. De eigenaars waren enkele weken al ontzettend blij dat Bo in verwachting bleek, wat een vreugde. Afgelopen dagen waren erg spannend, ik had zelfs mijn mobiele telefoon mee onderweg , want je kan niet weten.

Vanmorgen belde José de eigenares van Bo en zei "Raad eens hoeveel het er zijn ", Ik begon voorzichtig, 6 is normaal, 6? "Neen", 7? "Neen"9!!! wat een aantal! En ze hebben allemaal ongeveer hetzelfde gewicht. De hondjes zullen het fantastisch hebben, de familie woont op een boerderij en José kennende worden de hondjes gesocialiseerd tot en met. Ze zal heel goed voor hun zorgen en daar ben ik als trotse "moeder"van Cézanne ontzettend blij mee.

Vanmorgen zei ik tegen Piet "Hebben wij top-reuen of niet"?

Onze Kooikerhonden Finn en Cézanne hebben een groot nageslacht, het zijn de topreuen op het moment. Finn gaat, zoals ik al heb geschreven stamvader worden van een nieuwe bloedlijn in Amerika. Wij hoeven het niet voor het geld te doen en wij voelen ons gelukkig erg verantwoordelijk voor de pupjes. Als er aanvragen voor dekkingen zijn en om te voorkomen dat er inteelt gaat plaatsvinden zeg ik vaak "neen"omdat ik vind dat de lijnen te dicht bij elkaar liggen of de moederhond komt uit een tak waar agressiviteit bekend is.  Als de pupjes zijn geboren gaan Piet en ik altijd kijken hoe ze er uit zien en hoe ze zijn. Altijd feest, en je wil er altijd zo één meenemen.

Soms blijft een pupje je bij, ondanks dat ze vaak allemaal wel op elkaar lijken. Zo werd er jaren geleden een héél opvallend pupje geboren, waar Cézanne de vader van is. Officieel heet ze: Madeliefje Zashiri van Muskyteira. Ze was véél te licht in kleur, waar ze donkerrode platen [vlekken] moest hebben, hadden haar vlekken de kleur van amber. Bovendien is ze veel te klein gebleven  Ze meet nog steeds maar 33 cm en weegt maar 6,35 kg, formaat jonge hond.

De eigenares heet Ine en zij  is fotografe en maakt prachtige dierenfoto's.  Ine zit in een rolstoel en heeft van de nood een deugd gemaakt door Madeliefje te trainen. Haar naam werd veranderd, omdat Ine haar een naam wilde geven die geen enkele Kooiker nog had. Zij heet nu Wombat.

Wombat ontpopte zich als een Kooikertje met een heleboel talenten en omdat het een superintelligent hondje is, kon ze al op jeugdige leeftijd de sokken en sloffen van Ine uitdoen [kan ik mij nog herinneren van een foto]. Ze bleef nog even klein en ze was opvallend licht in kleur voor een Kooikertje, ze lijkt wel van goud.

Wombat heeft  verleden jaar een hele dure opleiding gekregen als officiële hulphond. De stichting waar deze opleiding gegeven wordt heet "de hond kan de was doen"en het is een opleiding tot hulphond dagelijks leven. De totale kosten van deze opleiding zijn 26000 Euro, waarvan de hond voor 17000 Euro wordt gesubsidieerd. De opleiding is gebaseerd op het "positief"aanleren, straffen is uit den boze. De training die ze kreeg was de zg. "clickertraining". Honden en zeker Wombat, zien elke vorm van aandacht als beloning. Ine had haar hondenvrienden al gemaild  dat als ze Wombat zagen haar geen aandacht te geven, hoe moeilijk dat ook is. Wombat moest leren alleen Ine aandacht te geven en daarop ook gefocust te zijn.23 maart krijgt Wombat de diploma-uitreiking en ik had er graag bij willen zijn, maar mijn familie in Italie komt dan bij ons. Wat Wombat is geleerd door de school of Ine, of uit haarzelf is indrukwekkend: Wombat helpt mee het bed opmaken of afhalen, wasmachine vullen of legen. Dingen oprapen en aangeven. Ine helpen uitkleden. Deuren open- en dichtdoen, dit geldt ook voor lades en kastdeuren. Telefoon brengen. Afstandsbediening zoeken en geven. Vuilnisbak open en dichtdoen. Vuil in de vuilnisbak doen. Sloffen en schoenen zoeken en brengen. Veters losmaken en schoenen uitdoen enz.enz.

Ik kan mij voorstellen dat de twee-eenheid tussen Ine en Wombat groot is en wat is het bijzonder dat zo'n kleintje, die toen al opviel omdat ze totaal anders was, uitgegroeid is tot zo'n fantastische, grootse hond. Goed gedaan Wombat, goed gedaan Cézanne en Zashiri

 wombat haalt bed af

Het adres van de website is http://www.de-hond-kan-de-was-doen.nl/

Elke hondenbezitter weet het: honden hebben een zintuig en ik weet niet of het het vijfde of het zesde wordt genoemd. Baas is vandaag voor een dag naar het ziekenhuis voor een onderzoek. Gisteren wisten ze het al en hoe ze wisten dat het mijn man zou zijn die weg moest, ik weet het niet. Ze keken hem aan of ze werden geslagen en dat ging niet over. Vanmorgen zag ik de onrust al bij hun bij het opstaan. Ik was vanmorgen al vroeg voor de wandeling [6.15] en dat tijdstip vonden ze ook maar niets.

Cézanne heeft de hele dag voor het raam gehangen, kijken waar de baas is. Af en toe keek hij naar mij, met een intens zielige blik.

Alles veranderde toen ze merkten dat ik een appeltaart ging maken, hoihoihoi het was weer vanouds, baas komt thuis!!!