Bruno van de Spoorkant

Gisteren kreeg ik een artikel toegezonden over de erfelijkheid van oogaandoeningen, Het is geschreven door Professor Bouvé, oogarts in de diergeneeskunde. Dezelfde arts heeft enkele maanden geleden een zoon van Finn, "voorlopig niet vrij"verklaard van een niet-congenitale cataract [en zoals hij mondeling de eigenaar zei "waarschijnlijk veroorzaakt door een trauma"]. Groot was onze verbazing toen wij 3 dagen later telefonisch door een juffrouw van het bureau van de Kooikerclub, medegedeeld werden dat de vaderhond voorlopig werd uitgesloten van het fokken voor de tijd van 9 maanden. Het heeft mij vele werkdagen gekost, vele gesprekken met bevriend oogartsen en 2 dierenartsen, om te horen te krijgen dat wat de club deed belachelijk was en dat op grond van het letsel bij de zoon van Finn nimmer de vader , die geen cataract in zijn familie heeft en waarvan de gekeurde nakomelingen, dat zijn er ongeveer 46 [maar ondertussen is zijn zoon Cézanne ook  grootvader en die kinderen heten ook nakomelingen] geen enkele cataract heeft. Finn zelf heeft ook geen cataract Er zijn vele mails naar het bestuur en de diverse commissies gestuurd, op weinigen is er gereageerd. Direct telefonisch contact met de voorzitter en de afweging onzerzijds dat we het via juridische weg  een uitspraak moeten afdwingen, heeft geresulteerd in een onderzoek van de secretaris van de geschillencommissie, met daaruit voortvloeiend  een zo spoedig mogelijke ontmoeting in de geschillencommissie van de "betrokkenen". De enige betrokkenen in deze zijn Piet en ik, gesteund door rapporten van de oogartsen en de dierenartsen. Bovendien is Piet zelf arts en weet natuurlijk heel goed wat cataract is. Van het begin af aan heeft hij zijn eigen definitie gegeven die af wijkt van wat de club denkt er over te weten.

Gisteren schreef eigenlijk Professor Bouvée in een artikel in de "Hondenwereld" het enige verlossende woord. Hij schrijft o.a.`Ook kan na een ernstige, diepe beschadiging, zoals het binnendringen van een vreemd voorwerp )kattennagel, doorntje)' een lensvertroebeling ontstaan`. Tegen de eigenaar had hij het over een takje.

Hij schrijft verder dat bij andere rassen, anders dan een dwerg/ en middenslag Poedel, over de wijze van overerven nog te weinig bekend is om tot duidelijke conclusies te kunnen komen.

Tot zover enkele van zijn bevindingen. Niet veel nieuws overigens, e.e.a. is duidelijk omschreven in de rapporten die wij hebben van oogartsen en dierenartsen. De laatste groep, de dierenartsen leggen het zwaartepunt van hun conclusies op de familiestatus van onze hond, dus de voorouders waar geen cataract heerst en de status van zijn nakomelingen.

Inmiddels zijn wij 3 maanden verder, Finn heeft 2 dekkingen `misgelopen`waaronder de belangrijke dekking als stamvader van honden in Amerika. Hij staat bekend om zijn mooie, gezonde lijn met prachtige karakters. Ik ga het vermoeden krijgen dat de club niets van zich laat horen en deze kwestie tot over de dead/line van 9 maanden gaat tillen.En de beleidsverandering die door de club zou moeten plaatsvinden, omdat men er wel achter komt dat er dingen haperen, zal uiteraard niet plaatsvinden. En alles zal bij het oude blijven.

Foto:Ine Dekker

Dit is Bruno van de Spoorkant [Finn]. Finn kregen wij één dag nadat onze geliefde hond Jim overleed. Wij waren zo in rouw gedompeld dat ik [tot grote verontwaardiging van echtgenoot] besloot ogenblikkelijk een andere hond te nemen. 's Avonds las ik in de Telegraaf dat er een Kooikerhondje te koop werd aangeboden [vader en moeder aanwezig - met stamboom]. Wie had kunnen denken dat wij zoveel geluk zouden hebben. Er is méér tussen hemel en aarde.

Finn is een rustige, lieve hond met een koninklijke uitstraling. Hij is dus gereserveerd en houdt er niet van als hij door vreemden wordt aangeraakt. Zoals bij alle Kooikers is hij zeer baasgericht

Foto:Ine Dekker

Zijn carrière op tentoonstellingsgebied begon slecht. In Heerhugowaard [bij ons in de buurt] werd een regionale keuring gehouden en  wij als trotse bezitters wilden weten welk vlees wij in de kuip hadden. Het eerste rapport over hem bevatte geen waarderende opmerkingen. Hij was te groot, had te weinig "oorbel"en hij had niet voldoende zwart om zijn ogen. Wij namen het voor lief , maar gaven ons wel op voor een nestkeuring d.w.z. een keuring voor ouders en nakomelingen. Tot onze grote verbazing werd hij aangemerkt als prachthond en de mooiste van het nest en met de opmerking dat we er absoluut mee moesten doorgaan, werd zijn lot bezegeld [en baas vindt ook het zijne]. Finn ging het tentoonstellingspad op en won zijn eerste tentoonstelling in Asperen, waar 250 rasgenoten aan meededen. Onze kleine Finn won de tentoonstelling en  een prachtige wisselbeker voor zijn bazen was de prijs die heel veel poetsen en bewonderende blikken thuis opleverde.

Een internationale tentoonstelling in Leeuwarden won hij tezamen met baas, die stikte van de zenuwen en iedereen zei dat hij nog nooit zo zenuwachtig was geweest.

Helaas vond hij er daarna niets meer aan. Het gedoe met andere honden, het lawaai, het gefriemel aan hem! Hij gaf aan dat hij zijn portie aan Fikkie wilde geven, en daarna zijn wij min of meer met hem gestopt. Inmiddels had zoon Cézanne zich ontpopt als liefhebber van mensen, kinderen, honden, keurmeesters en vond tentoonstellingen geweldig en heerlijk om een hele dag in de belangstelling te staan. Andere honden dan tentoonstellingshonden worden helaas niet in de arena toegestaan, dus Finn kon lekker het feest langs zich voorbij zien gaan en bleef lekker slapen in de auto. Totdat...hij graag bij Cézanne wilde blijven en het opeens niet meer erg vond om in de ring te staan.  Vanaf die tijd deed hij ook mee en heeft diverse malen gewonnen van zijn zoon. Goed gedaan Finni!!!!

zondag 23 oktober 2005

Finn en Cezanne zijn verliefd, allebei op hun eigen manier. Cézanne heeft een merkwaardige gezichtsuitdrukking en zit veel te piepen, maar weglopen doet hij niet.

Finn daarentegen doet of hij nergens last van heeft, maar houdt of baas of mij in de gaten. Ze lopen, zoals eerder gezegd, altijd los omdat dat hier wel kan. Maar zodra we aanstalten maken om naar huis te gaan of als we het huis naderen, begint hij "zogenaamd"te dralen en moet hij "zogenaamd"een plas doen. Meestal loop je dan door, maar zodra je thuis bent, kom je maar met één hond thuis. Overigens hebben ze wel hun voorkeuren. Zo heeft Finn zijn voorkeur naar Drop [een onooglijk oud poedeltje] en Lizzy [ook niet een hond die ik graag mijn schoondochter noem]. Daar kan hij smoorverliefd voor het huis staan jodelen.

In dit geval is het eigenlijk Cézanne die het zwaarder te pakken heeft dan Finn. Wie het is weet ik niet, gisteren en vandaag haat hij mij dat ik hem niet alleen loslaat.

dinsdag 1 november,

Onze superbeschaafde Finn vindt het zo beroerd als hij iets doet wat hij niet mag doen, dat hij ons er op zijn manier van in kennis stelt. Vandaag had hij iets naast de koelkast gevonden, wat er op de één of andere manier was uitgevallen. Heel schattig en heel voorzichtig kwam hij met het bakje in zijn bek naar ons toe en wilde eigenlijk dat wij het uit zijn bek haalde. Wat wij dus ook deden, en toen straalde hij [dat kunnen we bij Finn zien, hij kan lachen, maar ook glimlachen dan krult hij met zijn lippen naar boven]. Wij, Finn, Piet en ik hebben echt 5 minuten intens met hem gecommuniceerd., want als wij zeiden "Finni wat deed je nou", moest hij weer zo vreselijk lachen. Intens genoten!!!

11-11-2005

Finn begint hoe langer hoe meer zijn gereserveerde houding te laten varen. Hij kan tegenwoordig zo uitbundig zijn tegen anderen en dat is heel grappig te zien. In het begin telde alleen maar Baas.

12

14-11-2005

AAN FINN's LIJF GEEN POLONAISE

Finn was gisteren Finn ten voeten uit. Zo vriendelijk als hij tegen iedereen was, zo angstig leek hij wel voor de keurmeester. De keurmeester dhr. Arxhoek heeft hem wel eens gekeurd op de nestkeuring in Barneveld en daar was hij zeer diep onder de indruk van hem [zei zelfs dat hij de mooiste reu was die hij toen keurde]. Maar goed Finn laat zich niet betasten als hij er geen zin in heeft en dat gebeurde gisteren dus . Maar wat een prachtig rapport heeft hij desondanks. Ook typisch Finn is dat na de keuring hij weer allervriendelijkst en allertoegankelijk naar iedereen aardig zat te wezen.

12-12-2005

Vanmorgen kwam ik tijdens de wandeling een mevrouw tegen met een hééél oud Kooikertje. Finn en Cézanne vlogen er op af, altijd benieuwd of het familie is. We spraken een beetje met elkaar en ze vertelde dat het hondje haar oorbellen al aan het verliezen was en dat ze niet zo veel meer wou. Op de vraag hoe oud het Kookertje was, en toen ze antwoordde dat zij 9 was, kon ik mij niet voorstellen dat het beestje maar 1 jaar ouder is als mijn Finn. Hij heeft nog steeds een conditie, waar menig Kookertje jaloers op kan zijn. Hij is nog steeds sneller dan C'ezanne en het is aan niets te merken dat hij al senior is. Fantastisch Finn!!

5-2-2006

Kamp.Heertje Baron van  het Liesveld en Bruno van de Spoorkant

Toen Finn heel jong was en in Leeuwarden meedeed aan de tentoonstelling die hij uiteindelijk won, stond er achter mij een kenner die zei "Je kan zien dat hij een nazaat is van Heertje Baron van het Liesveld, want daar lijkt hij op" Zij zei verder dat de meest indrukwekkende Kooiker ooit deze Heertje was. Voor het eerst werd gesproken over de Koninklijke Uitstraling, die beiden dus gemeen zouden hebben. Ik vond het heel grappig en kon het niet ontkennen of bevestigen, omdat ik geen vergelijkingsmateriaal had. Pas toen zijn zoon Cézanne zijn intrede in huis maakte, werden mij veel dingen duidelijk.

Cézanne is ontzettend lief, gezellig, vriendelijk, allemansvriend maar de uitstraling die Finn heeft, heeft hij gewoon niet [vinden wij]. Door de jaren heen heb ik heel wat nesten van hem gezien, en soms zie ik er bij eentje Dat erbij.

STAMVADER.

Enige tijd geleden schreef ik dat een Amerikaanse vrouw een nieuw op te zetten bloedlijn in Amerika wil maken. Ze heeft dus afgelopen jaren goed haar ogen gebruikt en is verleden jaar zomer in Nederland en Zwitserland geweest om verschillende Kooikertjes te bekijken Zo kwam ze ook bij ons, omdat ze Cézanne had gezien die in Amsterdam tijdens de wereldkampioenschappen in 2002 in  de open klasse had gewonnen. Ze vond hem een pracht en besloot hem een dag te observeren en met ons te praten over Kooikers enover alles en nog wat. Ze was onder de indruk van beiden, en zeker over de Koninklijke Uitstraling van Finn, maar daarna hoorden wij een tijd niets meer van haar. Enkele weken geleden werd ik gebeld en de stamvader voor de nieuwe Amerikaanse bloedlijn wordt.......Finn

Zie op eerdere verhalen: Man bijt hond. - Verschillende werelden.- Presentatie van de dekreuen. -Nestkeuring

dinsdag 4 april - Zie Willem de Zwijger

12 april: zie Mr World

Zie ook 21 juni: De hondenclubs

Het fokverbod voor Finn is afgelopen woensdag per direct opgeheven, per onmiddellijk mag hij dus weer voor nageslacht zorgen. Fantastisch!!!

Ik heb een paar dagen geschreven over een eventuele fokuitsluiting van Finn. De reden is dat bij één van zijn 46 nakomelingen een krasje ophet oog is geconstateerd. De bevindingen zijn onder de noemer niet-congenitaal cataract gebracht. Finn wordt om het jaar op cataract gecontroleerd en hij is altijd vrij. Zo ook al zijn gekeurde nakomelingen. Uit een familiestatus van zijn voorouders valt te lezen dat er geen cataract in de familie heerst. Het krasje is mogelijk veroorzaakt door een takje volgens de keuringsarts, of zoals dat heet cataract veroozaakt door een trauma.

Deze toestand speelt al enkele weken in de club , maar het grappige feit doet zich voor dat behalve dat de dommigheid en de onrechtvaardigheid ons meer bezig houdt dan de uitsluiting op zich, dat wij in de loop der weken zoveel sympathisanten er bij hebben gekregen. En opeens worden dingen duidelijk! Het wordt één keer gezegd en dat leg je naast je neer, maar na 3 maal een uitspraak van aardige mensen, dan ga je het geloven: FINN IS TE MOOI!! Zijn nesten die hij heeft gebracht zijn te mooi. De naam is al enkele logs geleden genoemd: Heertje Baron van het Liesveldt, de legendarische Kooiker. Nooit gezien, maar hij lijkt er op!! En het laatste nest wat hij heeft gegeven, het zijn allemaal kleine Heertjes. OOOOOO zit dat dus zo!!

Gisteren dus de brief van de  voorlopige fokuitsluiting gekregen. Er zijn bepalingen waar de club zich aan moet houden [art.b.enz.] Nakomeling lijder aan cataract. Lijder aan cataract???? Wie zegt dat, bewijs het maar!! Cataract heb je of je hebt het niet, is het hondje wat nu voorlopig niet vrij is verklaard over 9 maanden een ex-lijder van cataract??

Finn wordt met de dag mooier gevonden door mensen in de hondenwereld die weten hoe het kennelijk er aan toe gaat. Honden worden uitgesloten dus bloedlijnen helemaal als ze zo mooi zijn. Ach wat leuk allemaal, gisteren gehoord dat Finn de mooiste reu op dit moment is en dan is hij al 9. Dank je dank je iedereen, dank je Vereniging wat een cadeau!!

Het dreigement van een fokverbod voor Bruno van de Spoorkant [Finn] heeft een heleboel commotie veroorzaakt, maar ook de nodige beweging gebracht en mij geconfronteerd met zaken waar ik helemaal niets van af weet. Finn is een hond die wij uit de krant hebben en wij hebben nooit gedacht dat het zo'n bijzonder exemplaar was. Ik heb verteld over de mevrouw die hem op een tentoonstelling zag [toen hij nog een jonge hond was] en mij zei dat je zo kon zien dat hij afstammeling was van de legendarische Heertje Baron van het Liesveldt. Met deze wetenschap heb ik niets gedaan, maar het fenomeen werd mij weer duidelijk toen tijdens de nestkeuring in Zaltbommel een andere mevrouw over het nest van Finn en Amoenja zei dat het heel duidelijk zichtbaar was dat dit de oude lijn was van Heertje, de zg. Willem de Zwijgerlijn.

Ik heb veel response gekregen op een eventuele uitsluiting van een groter nageslacht van Finn, het zijn reacties van sympathie en bijval en met een duidelijke strekking: De Willem de Zwijgerlijn moet doorgezet worden.

Voor alle duidelijkheid: Willem de Zwijger [Willem van Oranje] had een hond, waar deze lijn op lijkt. De hond is met baas vereeuwigd op de standbeelden van Willem de Zwijger op het Plein in Den Haag en op zijn graf in Delft.

Afgelopen dagen heb ik geen tijd gehad om te werken aan deze weblog, die door veel mensen wordt bekeken. Mijn huis was vol met mensen en daar bij speelde ook nog de discussie over een eventuele fokuitsluiting van Finn, omdat bij een nakomeling een streepje op de cornea was ontdekt [waarschijnlijk veroorzaakt door een takje]. Op het rapport stond het begrip "niet-congenitaal".De interpretatie van het begrip heeft voor veel commotie gezorgd en verhardende standpunten. Zonder dat wij het beseften zijn Piet en ik, met hulp van deskundigen geconfronteerd met de genetica. Wat een moeilijke, ondoorgrondelijke materie. Het is een leer van statistieken, theorie en schema's. Begrippen als dragers en lijders en combinaties.

Er zijn twee begrippen, congenitaal en niet-congenitaal. Congenitaal  betekent erfelijk, familiair en aangeboren. Ik heb gemerkt dat hetde  beoordeling en zuiverheid vergemakkelijkt als je je aan deze simpele definitie houdt. Want niet congenitaal betekent dus het tegendeel, maar de interpretatie van sommigen is vervormd naar niet erfelijk, niet familiair, niet aangeboren, tenzij.... En zodra je je op het gebied gaat begeven van "tenzij"dan begeef je je in het schemergebied waar zoveel nog onbekend is. En wat je dan opportunistisch kunt toepassen naar twee of meerdere kanten op. En wanneer je dat doet heeft het eerste basisbegrip "congenitaal"geen waarde meer.

Gisteren werden wij gebeld door de hondenvereniging dat Finn niet meer mag dekken en dat hij voorlopig van de deklijst wordt gehaald. Voor ons eigenaren, was dat enorm schrikken, behalve dat hij topreu is en enkele bijzondere dekkingen in zijn balboekje heeft staan, staat hij ook bekend om zijn mooi, gezond nageslacht.

Oorzaak van deze toestand is dat afgelopen zondag op een keuring van de oogarts tijdens een nestkeuring bij één van zijn ongeveer 46 nazaten, een klein miniscuul krasje was ontdekt aan de buitenkant van de oogbol, waarschijnlijk veroorzaakt door een takje. De oogarts die de honden op cataract onderzocht, vond het nodig het mankement als "voorlopig niet vrij"te kwalificeren. Over 9 maanden wordt de definitieve uitslag bekend gemaakt. Mocht de jonge hond inderdaad cataract hebben, dan mag de hond niet fokken en de vader ook niet en logischerwijs dus ook alle halfbroers en zusters ook niet.  Finn en Cézanne en de rest van de gekeurde 46 nazaten zijn  vrij van cataract. Ons insziens is het zo ver gezocht dat er sprake is van domme afhandelingen. Ik heb de boodschapper van de mededeling gemeld dat wij de dekkingen die hij heeft ,niet laten schieten, waarop zij zei dat het dus onze eigen verantwoording is. Natuurlijk is het onze eigen verantwoording, dat hebben wij jaren gedaan. In mijn beleving ben ik stringenter met fokregels omgegaan dan de regels ,uitgeschreven door de club. Dit om inteelt te voorkomen.

Maar het domme of ondoordachte is dat de club zo star met regels omgaat [en ik snap het wel, want men wil elk risico uitsluiten], dat men niet kan omgaan met de redelijkheid van  feiten en daarop soepel anticiperen, Gevolg hiervan is dat er een "wildgroei"gaat ontstaan van eigengemaakte fokreglementen buiten de club om. en dan pas heb je een groot probleem!!!

zie onder honden Finn:

Heertje Baron v.h.Liesveld en Bruno van de Spoorkant

Stamvader