Enkele dagen geleden kreeg ik een DVD van de regisseur van het AVRO-programma Close-up. De uitzending die geplanned was op 2 november ging om budgettaire redenen dit jaar niet door, maar wordt volgend jaar vertoond. Ik was benieuwd, mijn oude allang overleden vriend Paul Citroen zou in dit programma belicht worden. Mensen die met hem te maken hadden en de directeur van het Museum de Fundatie, waar verleden jaar een prachtige tentoonstelling over hem was gehouden, vertelden hun wetenswaardigheden en herinneringen. Ik deed mee als zijn model, die 15 jaar voor hem had geposeerd.
De beelden die ik van mijzelf te zien kreeg waren in het begin licht " schokkend". De camera had een close-up gemaakt van mijn gezicht. " Zo", dacht ik, " alle dure cremepjes hebben niet echt veel opgeleverd, getuige de honderden rimpeltjes op de camera en dus ook in mijn gezicht. Gelukkig leek het ietsje beter toen de camera ietsje meer afstand had genomen. De tekeningen die Paul Citroen gemaakt had van mij, had ik even van de kinderen geleend voor de opnames en waren weer prachtig. De leerling van Citroen die ook in beeld was en zeer humorvol vertelde hoe de modellen van Citroen er uit zagen [echte Citroen-modellen], beschreef heel plastisch hoe ze er uit zagen. " Van die magere vrouwen met van die grote ogen. En van die languissante typen, merkwaardige vrouwen" en met een hoofdgebaar deed hij de vrouwen na. Neus in de wind en met een air. " Jugenstil types"
Zou ik ook zo geweest zijn, vast wel een beetje. Gelukkig hebben 4 kinderen en mijn beroep als pottenbakker me wel veranderd [met " poten" in de klei]. Trouwens die rimpels ook. Ben ik even blij.