Tussen Den Helder en Julianadorp loopt dwars door het land de kanoroute. Tussen de bollenvelden loopt een sloot, waarin men kan kanovaren. De kanoroute is heel populair bij wandelaars, kuieraars, mensen met honden en mensen die al fietsend heerlijk kunnen genieten van de zeelucht, de wilde bloemen in de bermen en de rust die van deze route uitgaat. Ik wandel of fiets hier veel met de hondjes achter mij aan, die het ook heerlijk vinden omdat ze als het even mee zit bekende vriendjes kunnen ontmoeten.
Vandaag werd de rust verstoord door gemopper achter mij en ik zag tot grote schrik een peloton ouderen op racefietsjes die probeerden de Tour de France na te spelen. Het ging met een bloedvaart en niet alleen mijn honden wisten niet welke kant zij op moesten, want omdat de oudjes niet gebeld hadden kon ik ook niet zo vlug aanwijzen of de hondjes nu links of rechts in de berm moesten duiken. Een " bevel" waar zij zich doorgaans feilloos aan houden. Matisse voelde zich net zo gevangen in dit sportieve peloton, als de hond die tijdens de Tour de France de weg overstak. Als een vlo hupte hij heen en weer en dankzij zijn lenigheid kletterden geen oudjes op de weg, want er werd ook nauwelijks geremd.
Deze heersers van de weg begrepen kennelijk niet dat dit pad was bedoeld voor iedereen. Het gescheld was niet van de lucht en in het voorbijgaan ving ik nog net de laatste bevelen van een al kennelijk levensmoede maar sportieve vrouw op, die mij verordonneerde dat ik de honden aan de lijn moest doen.
Enkele dagen geleden zag ik een reportage op tv. van oudjes in rolstoelen die een winkelcentrum terroriseerden. Ik zit toch maar weer te overwegen om samen met mijn kleinzoon in de boom te klimmen, maar dan moet het wel weer een citroenboom zijn.