alarm!!!!!

Vannacht werd ik opgeschrikt door een zeer onwelkom telefoontje. Mijn moeder is erg ziek en nachtelijke telefoontjes doen mij het ergste vrezen. Een melding dat er alarm was op tiendekind suste mijn eerste schrik, maar deed mij vlug en adekwaat  reageren: jas over mijn pyama, tas waarin de mobiele telefon inzit, sleutels opzoeken op de plaats waar ze behoren te liggen. Als laatste pakte ik de wandelstok van Piet..

Op weg naar tiendekind besloot ik ter plekke niet in actie te komen. Mijn leven ga ik niet op het spel zetten voor een vaas van 20 euro. Al rijdend deed ik de deuren op slot en hoopte dat Ronald [van de B&B] de politie in de tussentijd al had afgebeld om te komen. Toen ik bij tiendekind kwam zag ik gelukkig dat Ronald en Nolly er al waren en ze waren net bezig de melding naar de politie ongedaan te maken. Voor de rest zag alles er vredig uit en niets leek dat er reden was voor paniek. Buiten liep Alpo rond, blij dat wij zelfs op dit uur van de nacht hem kwamen opzoeken om hem kopjes te geven.

Hoogstwaarschijnlijk was onze lieve kater de oorzaak van deze nachtelijke onrust. Hij mag niet overal komen!!!