Komende zondag moet Matisse meedoen aan een tentoonstelling in Goes. De bedoeling is dat hij 2x een z.g. ZG zal bereiken [zeer goed], om wat uiterlijk betreft over enkele maanden de mooie lijn die door Finn is ingezet, te vervolgen. Daarna zal hij moeten voldoen aan medische keuringen o.a. een DNA-test, om ook als gezonde hond nageslacht te mogen prodceren. Zover is het niet, eerst de tentoonstelling in Goes.
Afgelopen week ben ik begonnen om hem te laten weten wat er van hem verwacht wordt in de ring. Hij zal beoordeeld worden op zijn loop, zijn tanden, zijn bouw, zijn kleur en of hij geen " foutjes" heeft. Voor de gelegenheid heb ik een nieuwe tentoonstellingsband gekocht en als hij de band al ziet krijgt hij al iets stouts in de ogen. Hij huppelt naast mij, pakt af en toe iets wat hij op zijn weg vindt, een bal of een stok. Eergisteren oefende ik met mijn vriendin Ellen en hij vond het iets geweldigs. Een halve meter van Ellen verwijderd wierp hij zich op zijn rug met zijn poten omhoog om daarna absoluut niet mee te werken. Wat had hij een lol.
Cezanne die het klappen van de zweep al jaren kent, liep naast hem en deed los wat hij van vroeger wel wist. Lopen in een diagonaal en dan naar de " keurmeester" toe. Bij het commando " sta" ging hij staan, zoals hij vroeger ook wel deed. Matisse vond het reuze spannend en dacht dat we een nieuw soort spel aan het doen waren. Happen in Cezanne's oren en zijn poten,
Ik moet er vreselijk om lachen en zie mijn vrolijke, ondernemende hond Matisse waarom ik zo dol op hem ben. Hij heeft lak aan alles en wil alleen maar spelen en keten. Juist Matisse, zo ben je nu eenmaal.