Zaterdag was ik in tiendekind om even langs te gaan bij Nolly en Ronald die schotten hebben gemaakt om de nieuwe tentoonstellingsruimte nog meer te kunnen benutten. Net toen ik weg wilde gaan kwamen Erik Evers en Wim Rubingh binnen, een kunstenaarscollectief dat dit seizoen gaat mede exposeren. Erik Evers ken ik van het wandelen met de honden. Je raakt wel eens in gesprek met mensen als de honden met elkaar aan het dollen zijn. Het gesprek kwam er op dat ik Galerie 't Tiende Kind runde. "Ach wat leuk, ikzelf maak foto's, maak haiku's en heb een boek uitgegeven waar gedichten in staan bij de foto's die ik heb gemaakt. [kort samengevat]. " Ach wat leuk, kom eens langs kan ik eens kijken, misschien is het wat voor de galerie" enz. enz. Erik kwam met zijn boekjes langs en ik vond het mooi en zeer passend bij de galerie.
Een tijdje daarna vertelde hij dat hij een samenwerkingsverband had met Wim Rubingh, ook fotograaf, maar ook maker van aquarellen en schilderijen. " Misschien wat voor de galerie"? vroeg ik hem. Ik suggereerde hem Wim te vragen iets op te sturen en dat is gebeurd. Wim, liefhebber en observator van dieren maakt prachtige, simpele tekeningen en aquarellen van dieren, in dit geval ook van vogels. Bij zijn voorstellingen heeft Erik prachtige haiku's gemaakt, een dichtvorm waar de lettergrepen een vaste plaats innemen in het gedicht, waarvan het niet de bedoeling is dat het rijmt.
Erik kent de galerie, maar Wim kwam er voor de eerste keer.s Morgens hadden zij door de ruiten gekeken, omdat er nog niemand was. Toen ik hem een rondleiding gaf was hij vreselijk enthousiast. Zeker toen Nolly de grote deelduren openmaakte en vertelde dat 3 meter verder de bollenvelden staan tot aan Breezand toe.
Voor een liefhebber van de natuur moet het inderdaad adembenemend zijn.