Vandaag is Matisse jarig, we hebben net niet voor hem gezongen. Zingen doet hij zelf wel. op zijn manier. Als hij zich verveelt of aandacht wil van de anderen honden begint hij een potje te jodelen. Het is een soort praten bedenken we maar.
Toen de fokster een foto zond toen hij net was geboren, was het een voldongen feit dat ik met dit hondje vele jaren zou gaan doorbrengen. Ik had weinig keus, want er werd maar 1 reutje geboren in dit nest. Wat moest ik van een foto zeggen, ik vond hem vrij veel wit hebben, wat ik niet gewend was want zowel vader als grootvader zijn prachtige honden met veel bruin in de tekening. Matisse is een prachtigerd geworden met veel bruin.
Loeisterk is hij ook, want hij loopt en rent veel. Van het begin af aan heeft hij veel willen lopen. Volgens de instructies mogen kleine pupjes niet zo veel lopen en ik had ook een draagdoek waar ik hem probeerde in te stoppen na een aantal minuten. Hij heeft het altijd vreselijk gevonden, voorzichtige behandelingen waren dingen volgens hem, die niet bij hem pasten. Hij is nog steeds een vrolijkerd, niet bang uitgevallen en ontzettend lief en aanhankelijk.
Wat ben ik blij met deze kerel, Femmy en Cezanne bedankt!!!