Ik dacht dat pupjes van 8 weken lieve, hulpbehoevende babies zijn. Dit geval DENKT dat hij een volwassen hond is, hij denkt dat hij de hele wereld aan kan en dat iedereen bang voor hem is. Finn en Cezanne bekijken hem soms met verbijstering, de energie die hij uitstraalt maakt je als nieuwsgierige toeschouwer al bekaf. Hij is druk aan het socialiseren en hij heeft er geen enkele moeite mee.
Gisteren hebben wij hem meegenomen naar mijn moeder. Voor mij was het om haar te zeggen dat ik zo blij ben dat zij mijn moeder is, voor mijn nichtjes was het om de verjaardag van hun moeder te vieren over een paar dagen. In het kleine huisje van mijn moeder liepen behalve 6 honden ook allerlei mensen en kinderen rond. Matisse vond het prachtig en toonde geen spoor van angst bij dit geweld van honden, mensen, gelach, gepraat. In de ochtend kwam zoon Ian met zijn gezin [en hond]. Het is altijd druk als de familie bij elkaar is. Zoals mijn nichtje [psychologe] zei: "De hele familie praat altijd druk door elkaar, niemand luistert naar elkaar maar iedereen weet precies wat de ander heeft gezegd" . Zo is het Marjolein.
Je zou zeggen dat vriend Matisse bekaf is na zo'n dag. Vanmorgen vroeg wilde hij van alles weer ondernemen. Op de lange wandeling van 4 km neem ik hem ook mee, deels in een buidelzak, deels mag hij los lopen. Zo'n zak vindt hij helemaal niets, spelen wil hij, mensen en honden tegenkomen. Het is hem niet uit te leggen dat hij nog niet zo veel mag lopen, toch valt hij [gelukkig] in slaap en is dan als de baby die ik gedacht had ,van 8 weken.
Dinsdag, 19 mei 2009 op 14:41 (Beantwoorden)
Veel plezier met Matisse en sterkte voor pa Cézanne en opa Finn
Zondag, 21 juni 2009 op 16:48 (Link) (Beantwoorden)
Volgende week, 27 juni, gaan we met haar naar de jonge honden doe-dag van de vereniging. Zo kan zij alvast wennen aan de drukte tijdens keuringen.
We kijken uiteraard ook uit naar de ontmoeting wanneer de pups uit dit nest 1 jaar zijn, maar ook nu zijn we al erg benieuwd hoe het met Matisse en zijn voorvaders is..........