Het was een kop van een krant die ik gisteren kreeg van een mevrouw die het artikel had bewaard. Het was een artikel van 20 mei 1975. Een lange tijd geleden. Ondertussen is ' Tiende Kind wel volwassen geworden mag ik wel met enige trots zeggen, dat we er nog steeds zijn !!!
Ik begon toen een galerie voor hobbyisten en amateurs, omdat ik toen vond dat ik nog te weinig ervaring had om met professionele kunstenaars aan de slag te gaan. En de boerderij was nog niet zo geoutilleerd dat ik met een gerust hart professionele tentoonstellingen kon houden. De krant meldt dat een wonderlijk gevarieerde collectie bijeen is gebracht van kinderkleertjes tot pentekeningen, van poppen tot handgeweven stoffen. Deze benadering bracht toen heel wat tongen los vanuit de professionele galerie-wereld. De beroepskant beklaagde zich dat het zo weinig elitair was wat wij deden, dat dat alleen maar de beroepsgroep ging schaden. Ik denk dat ik zowat de eerste in Nederland was, die dit zomaar deed. Zelfs in het damesblad "Libelle" verscheen een artikeltje [met beeldschone foto] dat deze galerie was geopend en dat ik weigerde om mij als "elitair" op te stellen. De reacties waren overweldigend, zo overweldigend dat ik, gesteund door het succes, ruimte ging geven aan andere beoefenaars van de kunsten. Het verschijnsel " dichtersavonden" bestond toen nog bijna niet. Vele vrienden die dichtten en schreven, vonden het een fantastisch idee om op dit soort avonden, hun geesteskinderen te laten horen. Maar ook werd er ruimte gegeven aan jonge scholieren om hun gedichten te uiten.
Er werd door de groep om 't Tiende kind heen, veel gedaan om de galerie uit de anonimiteit te halen op een niet elitaire manier. Het was allemaal sprankelend, fantastisch en er werd behoorlijk aan de weg getimmerd.
Gelukkig kan ik nu zeggen, dat het het allemaal niet meer nodig is. 't Tiende Kind bestaat nog en iedereen weet wat het is, wie er is en wat er allemaal wordt gedaan. Wat niet wil zeggen dat wij aan het inkakken zijn, maar het is wel anders dan toen. Gelukkig!!!