geschiedenis van het tiende kind

Als de vlaggen wapperen bent U welkom in de Galerie/Potterie 't Tiende Kind .

Komend uit Julianadorp richting Noorden, op de grens van de bebouwde kom. precies op een lijn met het links van de weg opgestelde plaatsnaambord van Julianadorp, ontwaart U rechts van de weg een oud, wit stolpboerderijtje met blauwe luiken, voorzien van het opschrift Galerie/Potterie 't Tiende Kind. Kortgeleden is er een terrasje gemaakt van oude boerengeeltjes en veel bakken met bloemen versieren de ingang van het pand.

Een door weer en wind enigszins aangetast betonnen bruggetje over de naast de weg stromende sloot geeft toegang tot het erf van het historische boerderijtje. Het pad volgend, achterom langs het schuurgedeelte, bereikt U aan de zijkant de ingang van het voormalig voorhuis. De toegangsdeur, raampartijen en de indeling van het voorhuis zijn bijna geheel authentiek gelaten. Woonkamer, keuken en slaapkamers en zelfs de contouren van een voormalige bedstede zijn nog goed herkenbaar.

In de dertiger jaren van de vorige eeuw vestigde zich in deze stolpboerderij de bloembollenkwekerij BELLE EN TEEUWEN , een van de eerste bloembollenkwekers in Julianadorp in de polder KOEGRAS.Naderhand werd de oude stolp gekocht door firma Brouwer. Toen ik het pittoreske stolpboerderijtje in 1973 ontdekte was het onbewoonbaar verklaard, maar dat weerhield mij er niet van het voorhuis te huren om een atelier te beginnen.

Oude weerbarstige lagen behang werden van de muren verwijderd en soms vond ik oude kranten uit de tijd dat ik nog niet eens geboren was. Zo werden in het pandje de kamer, de woonkamer en de keuken geschikt gemaakt om lessen te gaan geven. De eerste belangstelling was overdonderend, want het was leuk en bijzonder dat het oude boerderijtje weer een functie ging krijgen.

De voormalige slaapkamers werden ingericht als galerie [zie boven] en de eerste tentoonstelling voor amateurs ging plaatsvinden. Het concept [een galerie voor amateurs], was kennelijk in die tijd erg uniek . Verschillende bladen besteedden er aandacht aan en het tiende kind werd bekend door deze publiciteit.

Er was zoveel belangstelling voor de lessen en alles wat er zich in het tiende kind afspeelde, dat het flink aanpoten was om in de behoefte te voorzien. Zo ging dat ook  met de enorme hoeveelheid klei en glazuren die wij nodig hadden om ons werk te kunnen afleveren. Vrachtwagens, beladen met klei deponeerden enkele malen per jaren tonnen klei op het grasveld, wat vervolgens weer door enthousiaste cursisten naar binnen werd gesleept.

Nog steeds heerst er  bedrijvigheid , ik ben blij dat ik niet alles meer alleen hoef te doen. Trouwe, enthousiaste mensen zijn deel uit gaan maken van het tiende kind en wij hopen dat het nog lang een bijdrage kan leveren aan het culturele leven in Julianadorp.