Verleden week kreeg ik een mailtje van Toos Huisman, die op 't Tiende Kind had "gezeten" toen ik enkele dagen weg was. Het was haar opgevallen dat Alpo, de aangelopen kater, mager was, veel dronk en nieste. Ik moet zeggen dat ik hem ook de laatste tijd vrij minnetjes vond en hij dronk inderdaad veel uit zijn kan [ooit ontworpen om te fungeren als melkkan]. De berichten dat katten mager worden door het eten van kikkers hadden mij voorlopig gesust, maar dinsdag werd het tijd om actie te gaan ondernemen.
De dierenartspraktijk die hem twee jaar geleden heeft gesponsored, was weer zeer bereidwillig om voorlopig enkele proefpakketen af te staan met daarin enkele lekkere hapjes voor oudere katten die last hadden van hun nieren. Nu twee dagen verder lijkt het onmogelijke mogelijk. Alpo is weer zo tierig als wat, hij drinkt veel minder en hij wil weer spelen. Vanmiddag nam hij in elk geval een aanvalshouding aan tegen een argeloze sprinkhaan. Gisteren heb ik de proefpakketjes omgezet in grote pakken van een duur merk. De Lidl, de vaste leverancier van Alpo en zijn bazin, moet voorlopig klandizie verliezen van een prachtige kater, die inmiddels 3 jaar geleden gewond kwam aanlopen. Enkele jaren had hij in het wild geleefd en was op de kattenbeen gebleven door muizen en vogels. Hij moet kou hebben geleden en heeft alle soorten weer manmoedig doorstaan, maar nu wordt hij verwend en heeft allerlei moeders en vaders die hem het beste geven. Alpo, hou vol!!! we zijn allemaal dol op je.