Finn, enkele jaren geleden door de vereniging waar wij toen lid van waren, uitgesloten om verder te gaan fokken, omdat een kind van hem wellicht cataract zou hebben [en de 50 andere nakomelingen niet], is gisteren 11 jaar geworden. Zijn ogen staan nog steeds zo helder als wat. Zijn moeder [ik dus], is gisteren wel geopereerd aan staar. De oogarts vond mij nog erg jong om staar te krijgen. " Het komt meestal voor bij oudere mensen, het is echt een ouderdomsziekte", zei hij. Ik vroeg of het erfelijk was en hij bevestigde dat in families het, zoals bij mij het relatief gezien jong voor kan komen. Mijn moeder en zuster zijn ook geopereerd in hun zestiger jaren.
Uiteraard hoorde ik gisteren en vandaag het woord cataract meerdere keren en even moest ik denken aan de tijd toen de kwestie Bruno van de Spoorkant met een nakomeling lijder aan cataract, de gemoederen bezig hield. Finn heeft er nooit wat van gemerkt, zoon Cezanne maakt voor hem ook prachtige nesten. De vereniging heeft er ook wat van geleerd en iedereen zal wel blij en tevreden zijn hoop ik. En nu maar hopen dat ik weer beter ga zien. Ik had echt cataract