Kleindochter Sophie heeft met enkele klasgenoten over een tijdje een spreekbeurt over Egypte. Zij vroeg mij of ze op tiendekind kon komen om b.v. een pyramide van klei te maken. Op zich een leuk idee, maar echt interessant is het ook weer niet. Ze liet mij foto's zien die zij uit een kinderencyclopedie had gehaald, waar het binnenste van een pyramide te zien was, met schachten en de plaats van de tombe. Ook was er een afbeelding te zien van een gemummificeerde kat.
Dat leek mij wel een leuk idee om met de kinderen te doen. Ik had van te voren een pyramide gemaakt waar ik een wand had vrij gelaten. Zo konden ze zelf de schachten maken en in het midden van de kamer de tombe te plaatsen [in dit geval met het deksel ook open]. Ik leerde de meisjes hoe ze een koker moesten maken, die te drogen en met een stokje windsels te suggereren. Van een zg "duimpotje", maakten zij een kattenkop en die werd op de koker bevestigd. Wat een leuke producten kwamen uit hun handen. Sommige poezen keken heel vrolijk de wereld in, alsof ze wilden delen in de feestvreugde.
Het geheel moet een paar weken drogen en dan ik het pas bakken. Ik heb hun beloofd dat ik een bronzen glazuur zal gebruiken. Goud kan het helaas niet worden.