
Met schrik kwamen wij er vandaag achter dat Finn verleden week jarig was. Hij is tien geworden en zoals hij er uitziet en zich gedraagt hoop ik dat er nog vele jaren zullen volgen. Bruno van de Spoorkant vindt ik nog steeds de mooiste Kooikerreu die ik heb gezien en nog is hij prachtig. Ik heb wel eens geschreven over zijn fantastische conditie. Zoals hij als een luipaard naast mij loopt vindt hij genieten en ik ook. Cézanne niet, die vindt links en rechts snuffelen nog veel leuker.
Finns nageslacht is ook prachtig, soms zie ik ze terug en dan valt het mij elke keer weer op dat sommige kinderen van hem dàt hebben geerfd van hem wat zo typisch is voor Finn. Finn denkt dat hij van koninklijke bloede is, hij wordt door ons ook His Royal Highness genoemd. Cézanne heeft dat niet, vindt zichzelf een gezellige hond en dat moet iedereen dan ook weten. Finn heeft geen titels, zoals zijn zoon, omdat hij niet van tentoonstellingen hield en dat gepluk van keurmeesters vond hij allemaal vreselijk. Hij heeft een paar heel belangrijke tentoonstellingen gewonnen, maar het daarbij gelaten. Wat een fantastische hond is het!!!!