Een gekrijs van de honden maakte ons duidelijk dat Suzanne was gearriveerd. De honden zijn gek op haar. Suzanne is Piets kleindochter, dus ook van mij. Zij is dierenarts en haar leven bestaat uit dieren. Jaren geleden heeft zij ooit een vis gereanimeerd, ik bedoel maar. Finn en Cézanne vinden het dus fantastisch als Suzanne bij ons logeert.Zoals Piet het leuk vindt om gratis spreekuur te geven, vindt Suzanne het ook leuk om onze hondjes grondig te onderzoeken op bulten, puisten, oorsmeer en alles waar een hond last van kan hebben. Het is altijd opvallend hoe leuk de honden het vinden en hoe makkelijk ze zich laten onderzoeken. Zelfs Finn, die aan zijn lijf geen polonaise wil hebben, vindt het voor deze ene keer leuk. Hij wil Suzanne zelfs zo graag bezitten, dat Cézanne geen schijn van kans heeft om bij haar te komen. Hij kan op een bepaalde manier kijken, wat voor zichzelf spreekt.
Ooit hebben Suzanne en ik een reddingsactie van haar hond gedaan die heel bijzonder was. Haar hond ,een zware Labrador [dus zwemmer] was in de verkeerde sloot gedoken en zonk naar beneden de modder in. Het bleek een snelwerkend drijfzand te zijn, Suzanne bedacht zich geen moment en sprong de hond Lobo achterna, maar ook zij werd naar beneden gezogen. Ik stond aan de andere kant van de sloot in een bos waar op dat moment niemand was, behalve Piet, de Kooikers en wij. De zware lijn waar de hond aan vast zat werd ,naar ik mij kan herinneren naar mij toe gegooid en aan de andere kant van de lijn was Suzanne die Lobo met zijn kop boven het troebele water hield. Gelukkkig had ik met één voet houvast op een vastere grond, de actie kon beginnen, Wij waren heel koelbloedig en ik wist dat wanneer ik zou gaan het er slecht voor iedereen zou uitzien. "Suzanne als ik tel en bij drie kom dan trek ik uit alle macht en dan trek jij Lobo.` Eén, twee. drie en nog eens één, twee, drie. Mijn voet in de modder werd naar beneden gezogen én, twee. drie tot aan mijn knie lag ik in een brij/achtige pulserende massa. Het werkte, Suzanne kreeg haar grip terug. Voor haar was het moeilijke deel om Lobo in zijn nekvel boven haar macht te trekken. Cézanne had in de tussentijd ook besloten om een handje te helpen en dat was op dat moment niet iets wat wij konden gebruiken.
Het is allemaal goed gekomen. het was allemaal heel bijzonder.
Als er t.z.t. de club opgericht gaat worden voor samenwerkende fokkers van Kooikerhondjes, heeft zich in elk geval één enthousiaste, deskundige dierenarts aangeboden.