
Dit is Koos, kind van Cézanne en Sarah een Cockerspaniel van de achterburen. Koos begon zijn leven bij een mevrouw, die ziek werd en niet meer met hem kon wandelen. Het eerste jaar van zijn leven is Koos uitgelaten op het balkon, waar hij op een krant zijn behoefte moest doen. Hoe treurig het ook was voor zijn eerste eigenaar, maar voor Koos kon niet meer gezorgd worden. Koos ging naar mijn moeder die in Friesland woont en hem alle liefde en verzorging geeft die je een hond met deze start kan geven. Hij heette eerst Bas, maar de naam Koos werd gekozen als eerste paar letters van "Socutera"en dan omgedraaid.
Verleden week werden wij opgeschrikt door een telefoon van mijn zuster die naast mijn moeder woont en een oogje in het zeil kan houden . "Mam is gevallen, maar het valt mee" , zei mijn zus .Wat een schrik, broze mensen op die leeftijd kunnen ontzettend veel schade oplopen en er zijn legio verhalen van mensen die een heup breken en aan de complicaties overlijden. Vandaag waren wij bij mijn moeder om precies te weten wat er was gebeurd. Zij was opgestaan vanuit haar stoel en was uitgegleden over een krant. Koos lag met zijn kop aan haar voeten en zijn lijf opzij van haar.Toen Piet en ik alles reconstrueerden kwamen wij aan op het punt Koos: "Hij schrok zich ellendig zei mijn moeder, hij sprong een meter in de lucht. Ik denk dat ik op hem ben gevallen". "Weet je dat hij je leven heeft gered" zei Piet, hij heeft je val gebroken en inplaats van de harde grond waar je op terecht bent gekomen, ben je op zijn lijf gekomen wat zo zacht is en de hele schok heeft gedempt."
Koos was de held van de middag en ze hebben al veel met elkaar, maar het is ontroerend te zien hoe dankbaar mijn moeder naar haar lieve Koos heeft gekeken.