Ik ben 8 jaar geleden één dag zonder hond geweest in mijn hele leven, en dat was eens maar nooit weer. Onze boys worden schandalig verwend en eens zei mijn dochter : "Als ik ooit zou moeten reincarneren, dan kom ik terug als hond van mijn moeder". Wij hebben zelfs een oude camper gekocht omdat wij het zielig vinden dat ze ons zouden missen, en daarom gaan wij met honden op vacantie. Dit gevoel voor honden hebbend, valt mij het moeilijk om het AlPo de AanLooppoes, naar de zin te maken. Zoals ik als eerder schreef ,is Alpo een door Amerikanen gedumpte kater, die na het vertrek van de dierenbeulen toch langs zijn oude huis zwerft. Hij krijgt elke dag van ons eten en Toon heeft zelfs voor hem een bedstede gemaakt om te zorgen dat hij het niet te koud heeft achter in de deel.
Hij is nog wel schuw, maar hij vindt het toch wel leuk als er mensen zijn in Tiendekind. Afgelopen woensdag heeft hij vanuit een schuilplaats tussen de bomen de hele dag gekeken naar het geloop bij ons, maar als je dichter bij komt neemt hij de benen. Elke keer als ik kom roep ik hem, en dan komt hij al. Vandaag kon ik hem goed bekijken en zag tot blijdschap dat van de magere zwerfkat met klitten en kale plekken niet veel meer over is. Een oergezonde, moddervette kater heeft zijn vaste plek gevonden!! Maar woensdag zei iemand dat ik Alpo hondenporties geef, en dat zal ik dus maar niet meer doen.