
Gisteren had ik op tiendekind een opmerkelijke workshop. In de middag legden 8 kano's aan, waarvan de inzittenden potige kerels waren die totaal niet op de hoogte waren wat hun te wachten stond. Ik werd al min of meer gewaarschuwd door de aardige vrouw die dit uitje voor de politie organiseerde. " waarschijnlijk vinden ze er niets aan, maar dat kan me niet schelen", zei ze. Waaraan ik toevoegde: " Ze denken natuurlijk dat " kleien" iets voor vrouwen is".
Wij ontvingen hun in de grote deel, die ruimte biedt voor grote workshops. Lacherig kwamen de bewakers van de openbare orde binnen. Ik vroeg mij af hoe ik [klein van stuk] die mastodonten van spier moest boeien hoe ze een schaal moesten maken. Maar zoals de organisatrice mij zei: " ze gaan overal voor".
Dat bleek na enkele uren intensief gezwoeg met deegrollen, klei, mallen en verfjes. De zachte kant is naar boven gekomen. De mannen, die bij wijze van spreken hun leven voor mij in de waagschaal moeten zetten, maakten schalen met het yin-yan teken en hartjes. Het uurtje wat ik met hun had afgesproken werden twee en een half uur en ze vonden het geweldig.