Galerie/Potterie 't Tiende Kind

" MEVROUW het is LENTE ", zei de man. Daarbij stak hij zijn armen uit, alsof hij dit heerlijke seizoen aan zijn hart wilde drukken. In zijn stem klonk een ondertoon van verwijt. Zelf was hij voor de tijd van de dag zeer zomers aangekleed.

Ik had het er niet op gewaagd om vroeg op dag bij de wandeling met de honden dit lente-achtig gevoel voor kleding te hebben. Ik had een winterjas aan en een shawl om. Een echte Alpaca shawl, gekregen van de Peruviaanse echtgenoot van mijn oudste " kleinkind" , om de bewoners in de Andes tegen de felle kou te beschermen. Ik had net mijn haren gewassen en bang voor een koutje had ik een dikke muts over mijn oren getrokken. Hij zal het wel raar gevonden hebben.

Mevrouw het is Lente!!!.

 's Middags had ik de droeve plicht om naar een crematie van een geliefd clublid te gaan en de kleding was typische begrafeniskleding: somber, een mooie blouse maar o wat saai en keurige pumpjes aan mijn voeten. En altijd te warm!!

 Daarna zou ik regelrecht naar mijn les gaan. De cursisten waren al lang bezig toen ik aankwam, nog enigszins met mijn gedachten bij de indrukwekkende dienst. Om het erf te schonen voor de kunstmarkt die volgende week geplaatst gaat worden, werd een zinken dakgoot in stukken gezaagd om daarna vervoerd te worden. Geen makkelijk karwei, dus alle cursisten moesten aan de bak om het stuk goot om te draaien zodat het beter afgezaagd kon worden. Mijn schoenen met hakjes bleven in het gras steken en waren niet geschikt voor dit soort klussen.

Toen de les was afgelopen snakte ik naar huis om mij te verkleden.  Op ietwat vrolijker kledij en zeker luchtiger, had ik mij het laatste uur behoorlijk verheugd.Mijn auto die mij nooit in de steek laat, liet het op dat moment afweten. De accu was leeg, omdat ik de sleutel er in had laten zitten en waarschijnlijk had Frank Sinatra die ik had aanstaan  alle energie opgeslorpt. Wat te doen?? Al die mensen bellen, die wel eens gezegd hebben: " Als je me nodig hebt?" Kleindochter Angela en Peruviaanse echtgenoot Alfredo, kunnen vast wel de auto aanduwen. Binnen 2 minuten waren ze er, maar zo makkelijk ging het niet. Mijn pumpjes zouden vast niet meewerken als ik stuurde en duwde. Angela aan het stuur en meeduwend, was de enige oplossing. In mijn keurig zwart pakje met de saaie blouse en de ongemakkelijke schoenen met hakjes, moet het een fraai gezicht geweest zijn mij zwoegend achter mijn Renaultje te zien duwen en ik hoop dat de mijnheer van de ochtend even voorbij wasgereden.

FOLDER EXPOSITIE 2010

 Ellen van Hemert, Marie-Jose Janssen en het kunstenaarscollectief Erik Evers en Wim Rubingh exposeren dit jaar in tiendekind

Het is niet de eerste keer dat Ellen van Hemert bij mij exposeert. Ik ontmoette haar ongeveer 25 jaar geleden in een galerie in Amsterdam waar ik exposeerde samen met de vrouw van regisseur Willy van Hemert.[ Ellen is de dochter van Willy en zus van Ruud, Hans en Erik]. Onze eerste ontmoeting kreeg dus een vervolg in een hechte vriendschap tussen haar en mij en naderhand tussen haar man acteur Coen Flink en mijn man Piet. Zo hecht dat zij in Julianadorp gingen wonen en wij elkaar zeer regelmatig zagen. Helaas overleed Coen al weer 10 jaar geleden. Ik denk dat zij inmiddels 5 keer met succes bij mij heeft geexposeerd.

Marie-Jose Janssen heeft enkele jaren geleden ook bij mij geexposeerd. Zij heeft mij enkele jaren geleden ook les gegeven omdat zij iemand is die het vak wil uitleggen en het vak als haar passie ziet.

Erik en Wim voeden elkaar in hun creativiteit. Erik leerde ik via de honden kennen en hij vertelde dat hij gedichten schreef en ook foto's maakte. Een en ander heeft hij gebundeld in een prachtig uitgevoerd boekje. Wim maakt o.a. aquarellen en foto's. Erik heeft bij de schilderijtjes en foto's gedichten gemaakt.

Ik ben zelf enthousiast over deze tentoonstelling , die ongeveer tot oktober zal duren. 30 mei wordt de tentoonstelling geopend. Een kleine kunstmarkt om het gebouw zal de feestvreugde verhogen.

Openingstijden:

 woensdag tot en met vrijdag van 13.00 tot 15.00 uur [in juli en augustus ook op zaterdag geopend]

[en wanneer de vlag buiten hangt]

pupjes van het Runxputtehof

Het is al weer een paar jaar geleden dat Cezanne vader werd van dit prachtige nest. Een van de pupjes heet Billy die de fokker heeft gehouden om in  deze lijn  verder te gaan. Billy is een tweede Cezanne geworden en net zo'n prachtige kerel als zijn vader.

Enkele weken geleden vroeg de fokster of ze nogmaals Cezanne kon gebruiken voor een nieuw nest. Cezanne is al wel 9 jaar en bijna gepensionneerd dekreu. Ik had mijn twijfels of ik het hem alles wel kon aandoen. Vaak dat eigenaars van teefjes " op tijd"  willen zijn en vaak te vroeg komen. Met buitenlandse honden, waarvan de eigenaren de vakantie planden in combinatie met een loopsheid van hun teefjes, was het vaak zo vroeg dat na een paar dagen gezwoeg, de missie niet slaagde. Zowel Finn als Cezanne weten wanneer de tijd rijp is. Gelukkig dat de fokkers van vandaag, ervaren fokkers zijn en precies weten wanneer het zover is.

Zij wisten het en Cezanne ook, binnen 2 minuten was de missie geslaagd. Hopelijk gaan Dirkje en Cdzanne moeder en vader worden van een nest mooie, gezonde hondjes