Van de tweeduizend bevallingen die echtgenoot Piet heeft gedaan, heeft hij toendertijd alle gegevens op kleine stukjes papier geschreven. Niet bepaald een kaartsysteem, maar vergeelde papiertjes met namen, data en voor mij toen onbegrijpelijke tekens en getallen. Elk stukje papier heeft betrekking op een zwangerschap van een vrouw en geboorte van haar kind. Hij heeft het altijd bewaard, eerst in 3 sigarendozen met daarin, voor zover mogelijk op datum 2000 stukjes papier. Bij een opruiming van zijn bureau enkele jaren geleden, struikelde hij met 3 sigarendozen in zijn armen ergens over, en 2000 stukjes papier bedekten het oppervlak van woonkamer, waar de honden dit leuke nieuwe spel van baas, met blijdschap verwelkomden.
Dochter Barbara en [schoon]zoon Peer boden toen aan om " eindelijk" dat gedoe met die kaartjes in systeem te brengen. Ze hebben er een klus aan gehad. Behalve dat er een boek werd gemaakt over alle babies, eerste bezoek van de moeder en de geboorte, staat ook vermeld hoeveel jongens en meisjes op de wereld zijn geholpen door hem. En het aantal tweelinggeboortes. De kaartjes zijn [gelukkig] bewaard gebleven en verruilden hun rustplaats in de oude sigarendozen voor een keurige, cleane plaats in plastic dozen.
Enkele dagen geleden verscheen in het Noordhollands Dagblad een groot artikel over Piet Schoorl, het bevoorrechte mens. De strekking van het artikel ging over zijn jaren als boerenzoon, student en keuzes. Ook zijn visie over de gezondheidszorg, ziekenhuizen, het gemeentebestuur e.d. werd kennelijk erg op prijs gesteld. Als een losstaand onderdeel van het artikel was ook vermeld dat hij graag deze geboortekaartjes wilde geven aan de rechtmatige eigenaar van de gegevens. Het speciaal voor dit doel aangemaakte e-mail adres was echter niet in de krant opgenomen.
Dagen na de verschijning van het artikel rinkelde de hele dag de telefoon. Mensen waren zo blij dat ze weer iets konden lezen en horen over hem. Verhalen, die hij waarschijnlijk vergeten was werden weer opgerakeld en wat heeft hij er van genoten. Gisteren is er een e-mail adres vermeld in de krant en behalve dat zijn oud-patienten schrijven dat ze zo blij zijn met dit initiatief, schrijven ze vaak een anekdote op die met de geboorte heeft te maken.
Wat een gekke man was en is het. Ik kan mij voorstellen dat zijn patienten zich zo op hun gemak bij hem voelden en nu kan ik mij voorstellen wat de aanleiding was van dit artikel: " Hoe komt het dat mensen nog over hem praten, terwijl hij toch al zo lang geen praktijk heeft."
Het heeft ons weken gekost om de galerie helemaal in orde te brengen voor de zomerexpositie die morgen begint. Alles is geverfd, de betonvloeren zijn gedaan door de stagiaires, de wanden zijn weer als nieuw en de vloeren zijn nog, voordat het geloop morgen begint, smetteloos Monaco-beige. Zelfs de deuren van de deel zijn donkerblauw geverfd. Wat ben ik trots op het tiendekind. Hier een foto die vandaag is genomen van de leskamer [met de Thonetstoelen] en daarachter de kamer waar 5 draaischijven staan.