Galerie/Potterie 't Tiende Kind

Je kan mensen ziek praten, maar ook kennelijk honden. Vandaag kreeg ik een reactie op een blog die ik verleden jaar had geschreven en waar ik over Finn schreef die opeens ziek werd, vreselijk pijn had en de volgende dag weer absoluut normaal.

Degene die reageerde heeft een zus van Finn als hondje en haar hondje had iets gehad waarvan ik vermoed dat het  er op leek . Knap om het op een afstand te beoordelen , terwijl dierenartsen niet eens wisten wat er met hem aan de hand was [zelfs dierenarts Suzanne logeerde bij ons]. Inmiddels, 10 pijnstillers en een jaar verder, is Finn nog even vitaal als vroeger. Maar de steller van de reactie vermoed een mutatie van Kooikerverlamming .Finn loopt harder dan zijn kind en ik heb er weinig verlammends in gezien.

Ik stuitte toevallig op een blog waar uitgebreid over dit geval werd geschreven, met mogelijke andere opties door hondeneigenaren: epilepsie???, als het niet Kooikerverlamming is. De dierenartsen in de dop wisten het allemaal zo goed, zonder de honden ooit gezien te hebben. De lijn zou besmet zijn, want Cezanne heeft het ook al!!! [6 jaar geleden kon Cezanne bijna niet meer lopen: dit duurde een avond. De volgende dag was hij weer fit. oorzaak botulisme- het was bloedheet weer.]

De eigenaresse van het hondje zal natuurlijk ontzettend veel om haar huisdier geven, zoals wij ook doen. Toch heb ik haar geschreven dat het levensgevaarlijk is om eigen diagnoses te ventileren in een hondenforum. Het is gebleken dat al heel vlug zulke zaken een eigen leven gaan leiden en met verdachtmakingen dupeer je behalve de fokkers ook de mensen die kinderen hebben van een hond. In dit geval zijn er 50 nakomelingen die allemaal kerngezond zijn.

Gelukkig Finn, je bent 11 jaar, vitaal en fit maar de aandacht is nog steeds op je gericht.

Afgelopen weken heb ik veel gedacht aan een oude vriend die vele jaren geleden werkzaam was in Den Helder als stedebouwkundige. Ik kwam met hem in contact toen de eerste plannen werden gemaakt om Julianadorp uit te breiden. De toenmalige wethouder had plannen om huizen te bouwen die zo ver verwijderd waren van de kern van Julianadorp  en dat zonder voorzieningen zoals winkelcentra. De eerste jaren bleken voor vele mensen een ramp, omdat boodschappen doen zonder auto voor vele mensen niet uit te voeren was. Naderhand is dat rechtgetrokken, maar dat heeft veel voeten in de aarde gehad. Ik kan mij nog hoorzittingen herinneren in een cafe op het plein, waar andersvoelenden de wethouder trachten uit te leggen dat het oude principe van een dorp om de brink gebouwd, nog steeds van toepassing was.

Harm van D. de stedebouwkundige is een futurist en ook voor Den Helder had hij plannen en principes, die niet werden uitgevoerd omdat hij zijn tijd ver vooruit was. In tiendekind heb ik zeker wel meer dan 18 jaar geleden een fantastische tentoonstelling gehad. Een andere vriend van mij, de schilder Helmut Z. liet ik tekeningen en aquarellen maken die de bestaande situatie weergaven en Harm maakte tekeningen van hoe het er uit zou kunnen zien. Het was een interessante expositie, geopend door de burgemeester die wel wat zag in zijn plannen, maar gemaakt voor een grote stad zoals Rotterdam. Harm nam altijd wel rekening met de zg. groene longen van de stad en maakte gebruik van datgene wat juist zo uniek is voor de stad: de zee, de duinen en het natuurgebied.

Net belde hij op, na 18 jaar elkaar niet gezien te hebben. Hij nodigde ons uit voor een feest. Ik kon het niet laten om hem te vertellen over de plannen die er gemaakt worden voor een eventueel te verrijzen racecircuit. Hij was verbijsterd en voorspelde dat de stad zo naar de knoppen zou gaan. " Maar je moet wel wisselgeld betalen" zei hij. " Als je ergens tegen bent, moet je wel komen met andere alternatieven. Toen ik hem vroeg of hij een idee had, schudde hij uit zijn mouw: " waarom denken ze daan niet over een officiele 19 holes golf-baan, maar dan zo mooi dat je het internationaal gaat maken". Ik was met stomheid geslagen. Die Harm toch. Hij had de tekeningen nog van de tentoonstelling toen. " Zullen we weer aan de slag", vroeg hij. Ik zou zoveel plannen kunnen maken, rekening houdend met de identiteit van de stad.

Fantastisch Harm, eerst het feest en dan gaan we weer lekker kletsen op tiendekind. Wie weet.