Galerie/Potterie 't Tiende Kind

Waarom heb ik het tegenwoordig zo druk met dingen, waarvoor je helemaal niet kiest. Enkele blogs geleden schreef ik over het absurde idee van de gedeputeerde van Noordholland om tussen Julianadorp en Den Helder, een racecircuit te maken. Het idee is zo belachelijk dat de meeste mensen denken dat het of een verlate 1-april grap is, of de gedachte hebben " dat het er toch nooit komt". Helaas heeft het zwijgen van de inwoners van Wieringen, toegestemd dat er het Wieringerrandmeer gaat komen. Een stuk welvarend grond gaat plaatsmaken voor een meer. Dus mooie boerderijen worden gesloopt en het land wordt onder water gezet. Het idee spruit uit hetzelfde brein van de man die kennelijk dol is op prestige=projecten.  Want [natuurlijk]  gaan langs het meer luxe villa's verrijzen.

" Wie zwijgt, stemt dus toe". Ik kan dus niet zwijgen en ben dus druk bezig om te voorkomen dat enkele honderden huizen gesloopt gaan worden, waaronder tiendekind en het huis waarin ik woon. En natuurlijk zing ik mijn tijd wel uit, want de procedures die gaan volgen, zullen langdurig zijn. Maar ja, iemand moet het toch doen. Afgelopen week is er aandacht besteed door de radio en TV Noordholland, enkele opnames zijn gemaakt achter tiendekind. En natuurlijk meen ik het dat het bloed, zweet en tranen heeft gekost om tiendekind te maken wat het is, maar ik heb andere relevantere dingen gezegd, die er zijn uitgeknipt. Jammer maar helaas.

van heel vroeger

 Enkele weken geleden  vroeg de samensteller van een nieuw uit te geven boek over Julianadorp of ik nog de foto's in bezit had van het begin tiendekind. Toevallig had ik enkele weken daarvoor van de familieleden van de persfotograaf die enkele foto's had gemaakt , negatieven gekregen, die ik voor die tijd nooit had gezien. Toch wel raar om 37 jaar later te kijken naar iemand die je natuurlijk kent, maar waarvan je weet dat er een wereld tussen zit van gebeurtenissen, blijdschap, verdriet kortom een leven.

Vandaag was de samensteller op tiendekind en wilde mij voor een radioprogramma wat hij uitvoert [Nostalgia] enkele vragen stellen. Vroeger had ik er bijna niet van kunnen slapen als ik wist dat er interview zat aan te komen. Nu draai je je hand er niet voor om. De vragen die hij stelde hadden dus met vroeger te maken. Wat een tijd geleden!! Ik realiseerde mij dat het mij aan durf niet heeft ontbroken. Maar wat was ik onzeker, dat lag er duimendik bovenop. Wijsheid komt met de jaren zegt men, wat is deze leeftijd leuk ook voor een heleboel andere dingen.

Enkele weken geleden schreef ik een ingezonden stukje in het plaatselijk dagblad uit protest tegen de mogelijke verplaatsing van het racecircuit van Zandvoort naar Den Helder. Aanvankelijk dacht ik dat het een 1-april grap was, maar naarmate de weken vorderden en de geruchten hoe langer hoe serieuzer werden, besloot ik te reageren op een redactioneel stuk, waarin melding werd gemaakt van een haalbaarheidsonderzoek naar de verplaatsing.

De inhoud van mijn ingezonden stukje kwam neer op het teniet doen van de rust waar de gemeente altijd mee schermt in pagina-grote advertenties om personeel te lokken en niet in de laatste plaats het PR speerpunt van de VVV's waar Den Helder [Julianadorp], altijd wordt beschreven als de stad met de meeste zonuren, RUST en schone stranden. De toeristen die in Tiendekind komen zijn ook vaak positief verbaasd over de schone luchten en de hoeveelheid zon. Merkwaardigerwijs vindt men wind niet eens zo erg.

Gisteren zag ik tot grote verbijstering 2 artikelen in de krant die over het racecircuit gingen. De gedeputeerde van de provincie doet zeer van hem spreken door tegen alle behoeftes van de Heldernaren in, dit plan door te drukken. Hij brengt het onder de noemer economisch belang voor de gemeente en gaat voorbij aan veel andere standpunten en het haalbaarheidsonderzoek [de contra-expertise] wat is gedaan door een wethouder van onze gemeente, die zeer anti is. Om het plan door te laten gaan moeten honderden huizen gesloopt worden, land worden aangekocht van de bollenboeren. De bollenboeren ziijn enthousiast over het plan, omdat er veel geld wordt geboden , zoveel dat ze voor de rest van hun leven niet meer hoeven te werken. Helaas denkt de gedeputeerde dat  het enthousiasme van de boeren model staat voor de rest van de inwoners.

In het hoofdartikeltje staat in kleuren omlijnd welke bewoners last zullen krijgen van de 60 decibel die  gepaard gaat met een race. De helft van Julianadorp en omgeving en Den Helder gaat 55 of 60 decibel om de oren krijgen, als het plan door gaat. " De messen gaan geslepen worden"  meldt een ander artikel met een andere strekking maar zelfde inhoud.  Ik was ontzet.

Gistermiddag kwam een oude bekende van mij op tiendekind. Vele jaren geleden heb ik in het bestuur gezeten van een politieke partij, waar hij de voorzitter was en ik de vice-voorzitter. Verder kwamen wij elkaar vaak tegen bij projecten waar wij het zelfde idee over hadden o.a. over het Fort Kijkduin en de Rijkswerf [projecten die te maken hebben met Napoleon, die ooit hier is geweest op aanraden van zijn broer om van Den Helder " het Gibraltar van het Noorden"  te maken.] Kortom het cultureel erfgoed van de stad ligt ons na aan het hart.

Behalve dat hij de tentoonstelling wilde zien, zei hij: "  Ik moet je wat vragen n.a.v. het ingezonden stuk wat je in de krant hebt geschreven". Om een lang verhaal kort te maken:  hij vroeg of ik zitting wilde nemen in een groep tegen dit belachelijke plan. Ik hoefde er niet eens over na te denken.

 De messen worden geslepen, tijden herleven.

Verleden week kreeg ik een mailtje van Toos Huisman, die op 't Tiende Kind had "gezeten"  toen ik enkele dagen weg was. Het was haar opgevallen dat Alpo, de aangelopen kater, mager was, veel dronk en nieste. Ik moet zeggen dat ik hem ook de laatste tijd vrij minnetjes vond en hij dronk inderdaad veel uit zijn kan [ooit ontworpen om te fungeren als melkkan]. De berichten dat katten mager worden door het eten van kikkers hadden mij voorlopig gesust, maar dinsdag werd het tijd om actie te gaan ondernemen.

De dierenartspraktijk die hem twee jaar geleden heeft gesponsored, was weer zeer bereidwillig om voorlopig enkele proefpakketen af te staan met daarin enkele lekkere hapjes voor oudere katten die last hadden van hun nieren. Nu twee dagen verder lijkt het onmogelijke mogelijk. Alpo is weer zo tierig als wat, hij drinkt veel minder en hij wil weer spelen. Vanmiddag nam hij in elk geval een aanvalshouding aan tegen  een argeloze sprinkhaan. Gisteren heb ik de proefpakketjes omgezet in grote pakken van een duur merk. De Lidl, de vaste leverancier van Alpo en zijn bazin, moet  voorlopig klandizie verliezen van een prachtige kater, die inmiddels 3 jaar geleden gewond kwam aanlopen. Enkele jaren had hij in het wild geleefd en was op de kattenbeen gebleven door muizen en vogels. Hij moet kou hebben geleden en  heeft alle soorten weer manmoedig doorstaan, maar nu wordt hij verwend en heeft allerlei moeders en vaders die hem het beste geven. Alpo, hou vol!!! we zijn allemaal dol op je.