Galerie/Potterie 't Tiende Kind

Bij de dekking van Cézanne, maakte ik een verkeerde stap en mijn toch al getormenteerde knie, kreeg nu het laatste zetje. Alsof een cirkelzaag zijn werk deed in mijn onderste ledemaat. Zaterdag kon ik geen pas verzetten

Gelukkig had ik maandag een afspraak met de orthopeed, die mij binnen zag strompelen en gelukkig mijn eigen inschatting dat er iets aan mijn knie was, kon bevestigen. " We zullen er een spoedoperatie van maken",  zei hij. AAAAiii dat komt allemaal slecht uit met een verhuizing voor de boeg. Meestal komen deze dingen slecht uit.

Gelukkig is de orthopedische afdeling van het Gemini-ziekenhuis te Den Helder als beste van Noordjholland uit de bus gekomen en staat op de lijst van beste Nederlandse ziekenhuizen op de derde plaats. Het komt allemaal dus wel goed!!!

Gisteravond toen ik mij zat te bedenken of ik lekker vroeg naar bed zou gaan, kregen wij een telefoontje van een radeloze vrouw die met haar Kooikertje bij een reu zat om gedekt te worden, maar de dekking wilde maar niet vlotten. Volgens de hormoonbepaling van de dierenarts moest het dè dag zijn, dus een dekking mislopen omdat en het teefje en de reu onervaren lovers zijn, zou zonde zijn. De mensen kwamen uit limburg en hadden er al een hele dag op zitten, en nu zaten ze in Haarlem een uur of wat rijden van Den Helder

Ik ben altijd moeilijk geweest met dekaanvragen, meestal zei ik neen om verschillende redenen en niet de laatste plaats als ik vond dat de lijnen te dicht bij elkaar stonden. Nooit gesnapt dat de Kooikerclub zich niet druk maakte voor de gevaarlijke aspecten als b.v. inteelt. En naar verluid, met alle gevolgen van dien. Er wordt tegenwoordig veel bijzonders geboren, zal ik maar zeggen.

Toen ik begon te twijfelen, zei ze dat ze gesprekken had gehad met Lilian P en Tineke T. ervaren fokkers, die onze hondjes hadden aanbevolen om langs te gaan. Zoals Tineke gezegd zou hebben: "Die honden weten precies wanneer het de tijd is voor een teefje, en als het niet de tijd is gebeurt er niets." Het wás de tijd, binnen 10 minuten had de dekking plaats gevonden door Cézanne. Wat een kanjer is het toch en wat een topreu!!!

Lang denk je dat het leven aan je voeten ligt en dat doet het ook. Enkele maanden geleden begon één van de knieën uit protest te weigeren mee te doen. Natuurlijk altijd te veel getild, te veel gedaan, te lang doorgegaan. Lopen gaat slecht af en zeker nu nu er een verhuizing zit aan te komen. Toch maar maandag naar de orthopedisch chirurg en ik zal blij zijn als hij er wat aan kan doen.

Hij zal mij vast vragen of ik de benen te veel belast. Hij moest eens weten, afgelopen week was ik in Londen bij dochter Laura. Een hoop gedaan, ook veel gelopen. Op de luchthavens alleen al. Elke stap ging als een mes door mijn knie, maar om mij te laten vervoeren met zo'n wagentje gestuurd dor een grondstewardess: no way. Ik zal elk goed advies afwachten en kan gelukkig nog vrolijk zijn.

Afgelopen maandag had de makelaar de advertentie op ons huis [Makelaardij Buurman - Julianadorp- Vogelzand 4217]op Internet gezet en de volgende woensdag hadden wij al 3 kijkers. Jonge mensen met gezinnetjes [wel een beetje krapjes voor een gezinnetje van 3 biedt de eerlijkheid mij te zeggen]

Wij zijn er gelukkig niet bij als de rondleiding door het huis plaatsvindt. Ik merk alles wel. Voorlopig hebben wij alles gedaan wat formaliteit betreft aan het nieuwe huis en als het goed is wordt het huis over 3 weken van ons. Ik rijd er wel een paar keer per dag even langs om aan het idee te wennen dat dit onze woonomgeving gaat worden. Het valt allemaal goed, geleidelijk aan begin ik mij aan het nieuwe huis te hechten en ben voor mijn gevoel het al aan het inrichten. Wordt vervolgd

Stel je eens voor dat de makelaar die je huis gaat verkopen het een slecht huis vindt, of je adviezen gaat geven om de woning verkoopbaar te maken. " Nou een verfje mag het best wel hebben, anders raakt U het niet kwijt". Je kan je natuurlijk alles in je hoofd halen. Wij zagen er dus wel tegenop, omdat dit alweer een stap verder weg is van het huis wat je zo lief hebt.

De makelaar vond het prachtig, goed verzorgd en het een leuk object om het te verkopen. PPPPFFFF wat een opluchting. Maandag komt er een bord in de tuin!!!!

voortuin

achtertuin met atelier

Vandaag 19 jaar geleden kochten wij dit huis in Julianadorp. De datum was goed te onthouden 8-8-'88. Het huis bracht ons geluk, de kinderen werden groot, trouwden, we kregen kleinkinderen. Ik maakte kennis met Piets kinderen en kleinkinderen, die ik als mijn eigen kinderen  ging beschouwen door de jaren heen. Veel vrienden kwamen in dit huis, en de lange eetsessies werden in de zomer onder de veranda gehouden in de achtertuin.

Veel hondjes zijn in de achtertuin verwekt, o.a. Cézanne die tussen de margrieten de kortstondige liefde van Finn en Mascha bezegelde. Ik wilde er nooit weg en Piet helemaal niet.

Totdat enkele weken geleden mijn oog viel op een schattige bungalow die te koop stond, ook in Julianadorp en niet ver van waar wij nu wonen. De gedachte aan "gelijkvloers" speelde al een tijdje in mijn hoofd. Door de val uit De citroenboom in Napels en daarbij mijn been brak, is het een beetje sukkelen geblazen met mijn ledematen. Het andere been heb ik in de jaren zo overbelast, dat die ook al nukken begint te vertonen. Niet erg, maar het zal er niet beter op worden. Het idee van een appartement, hoe luxe dan ook, staat mij absoluut tegen en ik heb gezworen nooit in een bejaardenflat te gaan wonen.

Het huisje waar ik dus op viel staat in een boomrijke buurt en is zelf verscholen tussen bomen en planten. Ook  de grond waar op het staat mag ik best wel een klein bos noemen met allerlei hoekjes en plaatsjes waar je in de zomer heerlijk kunt zitten. Het ziet er heerlijk knus en romantisch uit en het heeft precies die sfeer waar ik mij lekker in voel.

Gisteren hebben wij het huisje gekocht, morgen komt de makelaar om een bord "Te koop" in onze tuin te plaatsen. Er moet een heleboel aan het huisje gebeuren, voordat het echt van alle gemakken is voorzien en vooral het die kleuren en belichting heeft, waarbij ik mij happy voel.

Afgelopen dagen ben ik in mijn gedachte al afscheid aan het nemen van ons huis hier, mijn tuin, het atelier en de veranda. Ik zal het best wel missen, ik hecht me nogal aan de dingen, ondanks dat het een eigenschap is die je zelf zeer kwetsbaar maakt. Ik heb veel schilderijen kunnen ophangen, waar ik erg aangehecht ben, het vele glas in het nieuwe huis maakt het onmogelijk om alles op te hagen. Ik zal mijn keuze moeten maken en ik denk dat ik het daar mee het moeilijkst heb