missverkiezing

Afgelopen zondag zijn wij intens bezig geweest met de clubmatch van onze Kooikerhondjes Cézanne en Finn. Door bevoegde keurmeesters wordt van elke hond [dat waren er dus 180 ongeveer] een rapport gemaakt. De keurmeesters worden bejubeld of verguisd naar gelang hoe hoog de hond eindigt in de verkiezing. Er wordt op een heleboel punten gelet: de harmonie in de bouw, de kleurverdeling de tanden zelfs, hoe het beestje eruit ziet. Kortom niets ontsnapt aan de aandacht van de keurmeester.

Tiendekind was samen met een paar andere instellingen de stabiele factor in het culturele leven in Den H. Ik spreek nu over zeker 25 jaar geleden. Wij werden dan ook vaak uitgenodigd om zitting te nemen in een jury en altijd was er  dus een wedstrijdelement aan verbonden. Ik herinner mij dat ik o.a. zitting heb genomen in jury's waar tekeningen en schilderijen, vliegers en foto's werden beoordeeld, maar ook zelfs een miss-verkiezing heb ik gejureerd.

De vereniging van kleine huisdieren organiseerde elke Kerst een Miss-verkiezing, maar dan niet voor de vrouwelijke cavia's en konijnen, maar meisjes van menselijk vlees en bloed. Als ik het schrijf begin ik mij te schamen dat ik er aan heb meegedaan. Op zich waren het hele gezellige evenementen en niemand stoorde zich er aan, dat de link tussen cavia's en vrouwen wel heel beledigend was. Onder hoofdstuk "Apart"probeer ik uit te leggen hoe voorzichtig ik ben  [ een heleboel ervaringen rijker geworden]om mensen  te kwetsen en dat is voor mensen die kunst maken,maar ook voor meisjes die hun hele leven lang  met hun uiterlijk te maken hebben. Op zich is het moeilijk om een criterium vast te stellen, de één houdt van blond en de ander van een exotisch typje. Bouwjaar is ook belangrijk, meisjes van 18 [tegenwoordig 14] hebben meer kans om zo'n, wedstrijd te winnen dan ontzettend leuke, knappe vrouwen van 30. Het meisje wat ik de laatste keer de meeste punten heb gegeven leek op mijn nichtje, en die vond ik heel mooi.

Wat erg dat die andere meisjes, die niet in de prijs zijn gevallen een beroerde kersttijd hebben gehad en misschien wel langer dan die ene kerst. Sorry meisjes, het was niet mijn idee om zo'n wedstrijd te organiseren en toen pakte Tiendekind alles aan om aan de weg te timmeren.