Vandaag zijn wij met de honden naar de dierenarts gegaan voor hun jaarlijkse injectie en check-up. Onze dierenarts vindt het leuk om Cézanne en Finn te behandelen en stal 3 jaar geleden mijn hart door ons niets te berekenen voor een bezoek, nadat Cézanne wereldkampioen was geworden door te zeggen "dat hij het een eer vond om zo'n kampioen in zijn praktijk te hebben". De jongens waren oergezond en Finn had, behalve verwijdering van wat tandsteen, niets om op aan te merken. "Wat een mooie hond" zei hij en vervolgde dat hij vaak had nagedacht over het geval wat in de club heeft gespeeld. Om in de herinnering te brengen, Finn werd in maart voorlopig uitgesloten voor het fokken , omdat bij een zoon van hem tijdens een keuring een krasje van 2 mm werd geconstateerd op zijn oog [zoals de oogarts zei dat het waarschijnlijk was veroorzaakt door een takje] De dierenarts heeft een rapport gemaakt, gebaseerd op feiten omtrent erfelijkheid. Bij geen van Finns gekeurde kinderen [ongeveer 49], is erfelijke cataract geconstateerd. Ondertussen heeft Finn al kleinkinderen en achterkleinkinderen, waarvan bij de gekeurden evenmin cataract is geconstateerd. De dierenoogarts die de keuring had gedaan schreef enkele maanden daarna een artikel in de Hondenwereld, met als strekking dat bij cataract niet bewezen is dat het erfelijk is.
Welnu, onze dierenarts sprak er zijn verbazing over uit, dat Finn [alhoewel het fokverbod zou zijn opgeschort door de vereniging [??] afhankelijk is van de herkeuring van zijn kind, over een paar maanden. Hij zei dat als zou blijken dat de hond cataract heeft, dat er nog steeds niet bewezen is dat het erfelijk is.
Toevallig ontmoetten Piet en ik op een receptie gisteren een bevriend oogarts, die zich ook met deze zaak heeft bemoeid, die toen al zijn verbazing over deze klucht uitsprak en graag wilde weten hoe het verder is gelopen Nadat wij hem hadden verteld dat Finns fokverbod definitief opgeheven gaat worden na de herkeuring van zijn kind, was hij ontzet door zoveel amateurisme en quasi-deskundigheid. Hij had de moeite genomen om verder te graven in de complexe materie van erfelijkheid en is gaan kijken naar familiaire erfelijkheid bij cataract bij mensen [maar uiteraard is dat hetzelfde als bij honden] en zei dat het in bepaalde families kan voorkomen, maar dan begint het altijd in troebeling van de lens van binnenuit en dus niet als krasje of iets dergelijks. Een kras kan cataract worden, maar dat heeft dus niets te maken met erfelijkheid [een klein wondje kan ook gangreen worden].
In het clubblad van de Kooikervereniging is dat geval uitgebreid beschreven, met ook als vermelding dat er een "denktank" opgericht gaat worden om te denken over cataract en de nieuwe inzichten op medisch gebied. De vraag blijft mij bezig houden: Wie is de denktank en wie zit erin? Als mijn dierenarts en de gerenommeerd oogarts toch met al hun deskundigheid dieper op de zaak zijn ingegaan, mag ik dan van mijn club verwachten dat er op zijn minst in de op te richten denktank deskundigen zitten??