oude bekenden

Eergisteren logeerden wij in de camper op het pad van vrienden van ons in Heerlen. Ik had hun een lange tijd niet gezien en waarom niet mag Joost weten. Zij is heel lang geleden mijn collega geweest. Ooit

v.l.n.r. Ugo, Cézanne en Finn

begonnen als cursist, toen als "rechterhand"en later als full-time collega.

In die heel moeilijke tijd, ten tijde van een echtscheiding en de tijd daarna als je met een ander leven verder moet, maar dan anders dan voorheen, knapte zij de dingen in het tiendekind voor mij op. Zij liet tiendekind doordraaien, zodat ik niet die sores had. Het was heerlijk om oude herinneringen op te halen, nu is mijn geheugen slecht maar zij droeg dingen aan die wij samen beleefd hebben die voor mijn gevoel in eerste instantie nieuw waren, maar na lang denken begon het een beetje bekend voor te komen. Wij hebben samen vreselijk gelachen, zoals je dat kan doen in je dertiger jaren. Tegenwoordig lach je nog steeds veel gelukkig, maar wel anders. Het klikte tegelijk weer, ook met de mannen en wat is het een voorrecht om dat zo te beleven.

In de middag gingen wij naar een andere oude bekende in Nuland, de vader van Finn onze Kooikerhond. Ugo is nog steeds mooi, ondanks dat hij al 12 is. Wat zijn wij ook hem dank verschuldigd dat hij zo'n prachtige nalatenschap heeft achtergelaten in de vorm van Finn. De begroeting tussen de honden was niet allerhartelijkst en met opgeheven staarten en dreigende ogen waren de honden niet bewust dat zij zulke dichte familie van elkaar waren. Wel knap was dat Finn na zoveel jaren wel zijn eerste opvoeders herkende. Hij was dolblij!! De eigenaars van Ugo waren vreselijk trots dat dit hondenkind zoveel furore heeft gemaakt en zoals de man zei "Ik heb de combinatie uitgezocht". Finn lijkt ook zo veel op dat andere beroemde Kooikerhondje Heertje Baron van het Liesveldt.  Zowel de moeder als de vader van Finn heeft het bloed van Heertje in zich. Dat heet terugfokken naar een oude lijn, en Tonnie en Piet daar zijn jullie in geslaagd.